Cem Adrian'a;
"Herkes gider mi?" diyor
Tanrısal bir ses
"Herkes gider mi?"
Herkes gider, diyorum
Küçücük bedenim
Ve bedenimi yırtıp aşan
Kocaman yüreğimle
Tanık oldum gidenlere
Gitmeye yeltenenlere
Ve gideceğinden emin olduğum
Yüreği küçülmüşlere
Çamura saplanmış
Çıkmak için
En ufak bir çaba göstermeyenlere
Dibe vurmuş
Yetmemiş
Dibin de kendisini tekmelemesini bekleyenlere
Gitmelerin en güzeli
Ardında kalanın üzülmesine
Dert yüklenmesine
Mahal vermeden gitmektir
Giderken
Tüm değerini yerle yeksan edip
Zerre hatır
Damla kahır
Bir parça acaba bırakmadan
Silinip yitmektir
Silindiğinin bile fark edilmesini
İmkansız hale getirmektir
Geçirilen yılları
Bir kerede silinir kılmaktır
Dedim tanrısal sese
Herkes gider bir şekilde
Öyle ya da böyle
Ama huzur bırakarak gerisinde
Yanıt vermedi tanrısal ses
Yalnızca hak verdiğini hissettim
İçinden "Unutursun" diye geçirdi
Anladığımdan habersizdi
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder