VARŞOVA

Günler geçer hızla
On altıncısı
Belki on yedincisi
Saymayı unutmuşsundur artık
Birbirinden farkı olmayan gündüzleri

Unuttuğun bir diğer şey de gülmektir
Düşünmeden
Takılmadan
Duraksamadan gülmek
Ağız dolusu
Kocaman bir kahkaha atarak

Gözlerde hüzün
Dillerde özlem
Düşüncelerde yorgunluk
Çaresizlik hakim
Ve daha da can yakanı
En yakınlardaki uzaklık
Görmeyiş
Fark etmeyiş
Ve daha niceleri
Ve beterleri

Nazım'ca her yerde var olan tanrı
Biraz dertleşmek için
Sanırım tam yeri
Tam zamanı